இரவுக்களிப்பு

திரைச்சீலைகளின் குவிப்புக்கு

ஒருபுறம் அவளும்

மறுபுறம் அவனும்

சந்தித்துக் கொள்ளா விழிகள் 

வால்ட்ஸ் நடன இசை துவங்கியது

மெய்மறந்து தியானிப்பதைப் போல் 

சுற்றியாடும் இணையர்கள் 

புதுப்புனல் அள்ளிவரும் பூங்கற்றையாய்

மடந்தையரது நீள்துகில்கள்

எங்கும் பிணையாது துள்ளிட

முதன்முறை அவர்கள் பற்றிக்கொள்ள

முகத்திரைகளுக்கு இடையே 

செவ்விழிகளும் கருவிழிகளும் 

மின்கீற்றாய் முத்தமிட 

உணர்ந்திடும் முன்பே 

கைகள் மாறிட 

அசைவுகள் சுற்றிட 

மீண்டும் அதே இறுகப்பற்றும் விரல்கள் 

இம்முறை அவளதரம் 

இன்னும் இறுக்கமாய் 

அசைவுகள் பிழைத்திட 

முகத்திரையை இழுத்தனன் 

வெடுக்கென திரளுள் மறைந்தனள் 

தேடிற்ற விழிகளுக்கு பரிசாய்க் கிடைத்தது

பியோனிமலர் வாசனை கொண்ட முகத்திரை! 

பளிங்கு அரங்கு

மாலையின் பொன்னொளியில் 

பளிங்கு அரங்கின் ஓரத்தில் 

கண்ணாடி மதிலுக்கு வெளியே

கரை தழுவிக் கடக்கும் கடலலைகள் 

மேசையில் இரு பீங்கான் கோப்பைகள்

மெல்ல எழுகிற வாசனை 

அகத்தின் துளி மோகம் போல்

அவன் விரல் நுனி ஸ்பரிசம் போல்

காஃபி கோப்பையின் கதகதப்பு

மழுங்கும் ஒளிக்கிடையே

பைசாந்திய முணுமுணுப்புகள் 

அசையாத விழிகளின் 

அறிந்திற்ற மொழியுணர்ந்து

நாண்களை மீட்டும் பாணன்

மிடற்றில் எழுந்த கசப்பாய்

வனதேவதையின் முத்தம் 

மதுரப்பரல்கள் சேர்த்திட

மறைந்தனள் தேவதை 

கையெழுத்தாய் 

கழுத்தில் அவளது நகக்குறி 

அவள் வருகையின் தடமென 

அரங்கெங்கும் கிடந்தன லைலக் மலர்கள்...