பெற்றோருக்கு அடுத்து குழந்தைகள் தங்கள் வாழ்வில் சந்திக்கின்ற பெரியவர்கள் ஆசிரியர்கள். எனக்கு பள்ளி துவங்கி கல்லூரி வரை நல்ல ஆசிரியர்கள் கிடைத்துள்ளனர். என்னுடைய ஒன்பதாம் வகுப்பு தமிழாசிரியையின் ஊக்கமும் ஆசிகளும்தான் என்னை இத்தனை தூரம் இழுத்து வருகின்ற விசை. ஆசிரியர்கள் யார், அவர்களது கடமை, அருமை போன்றவை என்ன என்பது இன்றைய மாணவர்கள், குறிப்பாக லட்சக்கணக்கில் கட்டணம் வசூலிக்கும் Plastic பள்ளி மாணவர்களுக்கு புரியாது. ஏனெனில் அங்கே பள்ளி ஒரு ஷங்கர் பட செட், ஆசிரியர்கள் ஆர்ட்டிஸ்ட்கள்; படிப்பது போல ஒரு பெரிய கற்றல் நாடகம் அங்கே நிகழ்கிறது. Projects, activity, அது, இது என எப்போதும் ஒரு போலியான பரபரப்பு நிகழ்ந்த படி இருக்கிறது. அறம், ஒழுக்கம், அன்பு, இதர உணர்வுகள் போன்றவற்றை அங்கே எதிர்பார்க்க முடியாது. இந்தச் சூழலில் வளர்கிற குழந்தைகளின் எதிர்காலம் tailoredஆக இருக்கும். ஒருவேளை குழந்தையின் எதிர்காலம் நினைத்தது போல இல்லை என்றாலும் லட்சக்கணக்கில் Fees கட்டுகிற பெற்றோரால் அந்தக் குழந்தைக்கு அதே லட்சங்களால் ஏதோவொரு எதிர்காலத்தை ஏற்படுத்தித் தந்துவிட முடியும்.
ஆனால் இலவச கல்வியை நம்பி அரசுப்பள்ளிகளிலும் அரசு உதவி பெறும் பள்ளிகளிலும் படிக்கின்ற மாணவ மாணவியருக்கு அங்கு கற்றுத்தருகிற ஆசிரியர்கள் மட்டும்தான் எதிர்காலம். அத்தகைய மாணவ மாணவியரின் பெற்றோர் வீட்டு வேலைகள் செய்பவர்களாகவும் எளிய வியாபாரிகளாகவும் அன்றாடக் கூலிகளாகவும் சிறைக்கைதிகளாகவும் இன்னும் பிற பிழைப்புகளை நம்பியிருப்பவர்களாகவும் இருப்பார்கள். அத்தகைய வீட்டுக் குழந்தைகளின் எதிர்கால வாழ்க்கைத்தரம் உயர அவர்களுக்கு கல்வியைத் தவிர பிடிமானமுள்ள வாய்ப்பு வேறில்லை.
நான் அப்படியான குடும்பச்சூழல் கொண்ட மாணவிகளுடன் பயின்று இருக்கிறேன். இன்றைக்கு அந்த சகமாணவியர் அனைவருமே அரசு வேலைகளிலும், professionalsஆகவும், ஆசிரியைகளாகவும், காவல்துறையிலும் இருக்கின்றனர். அவர்களின் பொருளாதாரமும் வாழ்க்கைத்தரமும் மேம்பட்டதற்கு முக்கிய காரணம் எங்கள் ஆசிரியைகள். எங்கள் teenage சேட்டைகளை judge செய்யாமல் அறிவுரை கூறி, எங்களை எப்போதுமே conscious modeஇல் வைத்திருந்த ஆசிரியைகளுக்கு நன்றிகள்.
அதேபோல இன்று ஆசிரியர்களாக இருப்பவர்களும் முடிந்த அளவுக்கு judge செய்யாமல், இவன் இப்படிதான்/ இவள் இப்படிதான் போன்ற முன்முடிவுகளுக்கு வராமல் தனியாக அழைத்து அவர்களது பிரச்சனைகளை கேளுங்கள்; ஒரு குழந்தையை அப்போது செய்கிற தவறுக்காக அடையாளப் பட்டம் கட்டினால் அது அக்குழந்தையின் எதிர்காலத்தை அழித்துவிடும் என்கிற பிரக்ஞையோடு மாணவர்களை அணுகுங்கள். ஏனெனில் என் வீட்டில் சொல்லிக்கூட கேட்காமல் இருந்திருக்கிறேன். ஆனால் மிஸ் சொல்லியதை ஒருநாளும் தட்டியதில்லை.
