திறந்து கிடந்த கதவுகள்
ஆரஞ்சுப் பூனையாக நுழைந்தேன்
அடுக்களையிலிருந்து பரவும் மணம்
சட்டையின் கைமடிப்புகளில் வியர்வை
எனக்கான விருந்தின் இறுதிகட்டம்
சத்தமேதுமற்று அவன் முதுகில் கன்னம் பதிந்திட அணைப்பு
வெளியே மழையும் மண்ணும் கலவிடும் மணம்
கழுத்தென்று நினைத்து எங்கோ அச்சிட்ட முத்தம்
முதற்களவின் அசட்டுத்தனம்
பொருளற்ற சிரிப்பு
மேசையில் அடுக்கப்பட்ட விருந்து
அன்பின் அடுக்குகளாய் லஸான்யே
முத்தத்தின் இனிமையாய் பிரௌனி
களவின் நிமித்தமாய் ஃபென்னி
பின்னால் இசைத்திடும் செல்லோ
காற்றுடன் தழுவிடும் திரைச்சீலைகள்
அவன் மொழியறியாது என் மொழி
இருப்பினும் அவன் விரல்களுள் இசைந்திடும் விரல்கள்
களவில் விழிகடந்து மொழிக்கென்ன வேலை?
சமைத்திற்ற கைகளுக்கு அளித்திடப் போதவில்லை!
